Λάος Καμπότζη Βιετνάμ Ταϊλάνδη Οδοιπορικό

στις

Λάος-Καμπότζη-Βιετνάμ-Ταϊλάνδη Οδοιπορικό

Ξεκινήσαμε με απευθείας πτήση για Bangkok. Αλλαγή αεροπλάνου και προσγείωση στο Seαm Reap της Καμπότζης.. Αρχαία πρωτεύουσα επί δυναστείας των Χμερ. Εξερεύνηση στο περίτεχνο συγκρότημα ναών, του 12ου αιώνα, Angkor Wat. Ένα εντυπωσιακό μνημείο πνιγμένο από τις ρίζες των πανύψηλων δένδρων. Τοπίο ζωής. Ήταν αρκετό για να μας κάνει να επισκεφτούμε την χώρα μόνο για αυτόν τον χώρο.

Ποταμόπλοιο σε παραπόταμο του Mekong με προορισμό την πρωτεύουσα της χώρας Phnom Penh. Πόλη με ατελείωτα μηχανάκια, ποδήλατα, σκουπίδια και κόσμο. Μια πόλη με πολύ μεγάλη ιστορία βαμμένη από αίμα και βασανισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγο έξω από την πόλη υπάρχουν τα Killing Fields με τους ομαδικούς τάφους. Αξίζει να δεις την Ασημένια Παγόδα δίπλα στο Παλάτι και το μουσείο. Όπως επίσης να περιπλανηθείς  μέσα στις τοπικές αγορές τους και να δοκιμάσεις τις δικές τους γεύσεις και καφέ. Είναι και αυτή μια πόλη της «μαϊμούς». Όλες οι μάρκες σε απίστευτες τιμές. Το μόνο που χρειάζεται όρεξη και καλό παζάρι. Δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουμε το Toul Sleng γυμνάσιο, τώρα πια μουσείο. Παρουσιάζει τις φυλακές και τα βασανιστήρια που έγιναν από τους Κόκκινους Χμέρ. Θέαμα απερίγραφτο.

Από εκεί με καραβάκι περάσαμε τα σύνορα και φτάσαμε στο Βιετνάμ και συγκεκριμένα στο Mekong Delta. Θέλαμε οπωσδήποτε να δούμε τις γνωστές πλωτές αγορές. Όλοι βρίσκονται πάνω στα καΐκια τους, τις βάρκες τους και πουλάνε ότι έχουν ενώ παράλληλα γίνονται και αυτοί αγοραστές των αναγκών τους. Ολόκληρη φιλοσοφία για να μάθεις τι πουλάει ο καθένας. Άξιζε το πρωινό μας ξύπνημα για να γευτούμε και να φωτογραφήσουμε αυτό το θέαμα.

Από εκεί πήραμε τον δρόμο για την Saigon. Ένας μύθος που πλησιάζουμε. Τώρα πια είναι γνωστή σαν Ho Chi Minh. Μια τεράστια πόλη που έχεις την δυνατότητα να παρακολουθήσεις όλα τα επίπεδα φτώχιας και πλούτου. Μια πόλη συνεχόμενης ανάπτυξης. Μικρά σπιτάκια με πρόσοψη 3 μέτρα, μετατρέπονται σε πολυώροφα ξενοδοχεία. Μηχανάκια έτοιμα να σε μεταφέρουν γρήγορα στον προορισμό σου και βέβαια ποδηλατοάμαξες για πιο αναπαυτικά. Δίπλα στο παλιό το νέο. Αρχίζει και εδώ η πόλη να χάνει το χρώμα της.. Προεδρικό παλάτι που μένεις έκπληκτος με αυτό που βλέπεις σε σχέση με αυτό που περίμενες. Καθεδρικός ναός και παλιό Ταχυδρομείο είναι από τα μέρη που δεν θέλαμε να χάσουμε. Για το μουσείο δεν το συζητώ ότι θέλει δύναμη και κουράγιο. Πολλές φωτογραφίες από τον πόλεμο και την ιστορία τους.

Πάνω από μία ώρα χρειαστήκαμε για να φτάσουμε στα φημισμένα τούνελ. Η περιοχή γεμίζει με καουτσουκόδεντρα γιατί μέχρι και πρόσφατα η περιοχή ήταν τελείως γυμνή, μέσα και έξω. Η πιο βομβαρδισμένη περιοχή στον κόσμο. Πήραμε μια καλή εικόνα για το πώς ήταν φτιαγμένα τα τούνελ και πολύ περισσότερο όταν μέσα στο σκοτάδι περπατήσαμε στα τέσσερα. Ο φακός είναι απαραίτητος.

Είχαμε αρχίσει να κουραζόμαστε από το εξαντλητικό πρόγραμμα για αυτό και πήγαμε προς παραλία για λίγο ξεκούραση. Mui Ne ένα μέρος αμφιλεγόμενο. Η πιο ακριβή περιοχή της PhanThiet. Χιλιόμετρα αμμουδερές παραλίες με τους φοίνικες να φτάνουν μέχρι την ακτή. Όλα καλά αν αφαιρέσεις την ζεστή και καφέ θάλασσα από τους ανέμους. και τα σκουπίδια. Αποζημιωθήκαμε όμως από το καλαμένιο Bungalowπου ήταν πάνω στην θάλασσα και τον ήχο της που έφτανε στα αυτιά μας όλη την μέρα και περισσότερο το βράδυ μετά από πλούσια αλλά αρκετά φτηνά  γευστικά θαλασσινά τραπέζια. Δύο μέρες αρκετές για να πάρουμε το νυχτερινό λεωφορείο του τρόμου για Hoi An. Στενά λεωφορεία με οδηγούς βασιλιάδες του δρόμου και της καρότσας. 12 ώρες για 500 νυχτερινά χιλιόμετρα. Τέρμα τα λεωφορεία!

Hoi An ίσως η ομορφότερη πόλη του Βιετνάμ. Άλλος κόσμος διατηρητέα αρχιτεκτονική και ρυμοτομία. Πολλά μικρά σπιτάκια μαγαζάκια δρομάκια γεμάτα χρώματα ποδήλατα και χαμόγελα.

Τεράστιες παραλίες με μικρά μαγαζάκια και αναπαυτικές καρέκλες για να πίνεις τις μπύρες σου και να ρίχνεις τις βουτιές σε πραγματικά πράσινα πεντακάθαρα καυτά νερά. Ο παράδεισος είναι εδώ. Αρκετά όμως με την ξεκούραση τώρα «δουλειά». Φτάσαμε δυστυχώς με λεωφορείο στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα του Βιετνάμ, Hue. Η παρέα μας ήδη από το Hoi An  είχε μεγαλώσει.

Βαρκάδα με τις παραδοσιακές δρακόβαρκες στον ποταμό που χωρίζει την παλιά από την νέα Hue. Εξερεύνηση στο τεράστιο παλάτι και τους χώρους που το περικλείουν. Όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στους μαγευτικούς ναούς που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού Huong. Τι να πρωτοθυμηθώ  Thien Mu pagoda, Hon Chen temple, Minh Mang mausoleum. Απερίγραπτα.

Ολοήμερη εκδρομή στην περιοχή Kesan. Βάση για τους Αμερικάνους και τώρα πια καφεδοφυτείες. Απομεινάρια από ελικόπτερα, όπλα, όλμους και οβίδες. Μια από τις πιο βομβαρδισμένες περιοχές που φαίνεται και με γυμνό μάτι μέχρι σήμερα. Από την άλλη μεριά της χώρας και δίπλα στην θάλασσα υπάρχουν τούνελ Vinh Moc σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ότι τα Cuchi.

Αεροπλανάκι για Hanoi. Την επίσημη πρωτεύουσα του Βιετνάμ. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην μείνουμε στο κέντρο. Μικροί δρόμοι και μικροσκοπικά και πολλές φορές υπαίθρια μαγαζάκια. Κάθε δρόμος έχει το όνομα του είδους που πωλείται. Γερό παζάρι και καλή διασκέδαση. Απαραίτητη παρουσία στο Μαυσωλείο του Ho Chi Minh. Πραγματικά ένα μουσείο που θα ζήλευαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Όμως δεν μπορούμε να κρατηθούμε πολύ. Το όνειρο μας είναι να φτάσουμε στο περίφημο πάρκο με τις καταπράσινες βραχονησίδες Halong Bay.

Παραδοσιακό πλοιάριο με κουκέτες εξωτερικές και πλούσιες γεύσεις μας περίμενε σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού. Όσο για την περιοχή εδώ κολλάει η φράση ‘μία φωτογραφία χίλιες λέξεις’.

Δεν μπορεί το ανθρώπινο χέρι να περιγράψει την απέραντη ομορφιά.

Μετά από όλα αυτά αφήσαμε το Βιετνάμ πίσω μας και ξεκινήσαμε αεροπορικώς για το Λάος.

Πρώτη στάση η Vientiane. Η πρωτεύουσα του Λάος. Σε τίποτα δεν σου θυμίζει ότι η πόλη έχει κόσμο και είναι η πρωτεύουσα της χώρας. Χαμηλά σπίτια με μεγάλους δρόμους και γεμάτους βουδιστικούς ναούς. Μια πόλη ηρεμίας με το ποτάμι δίπλα να σε χωρίζει από την Ταϊλάνδη.

Ο κόσμος ευγενικός και χαμογελαστός αλλά οι λιγοστοί τουρίστες νομίζεις ότι έχουν ξεχαστεί από τα ΄70s. Οδικός μεσημεράκι ξεκινήσαμε αφού είχαμε κλείσει εισιτήρια με τα Super VIP λεωφορεία για Luang Prabang. Το λεωφορείο δεν θύμιζε με τίποτα VIP αλλά η διαδρομή ήταν καταπληκτική. Μια συνεχή εναλλαγή από ποτάμι βουνό σύννεφα και ψιλόβροχο. Η πόλη είναι πολύ μικρότερη από την Vientiane αλλά σαφώς πιο όμορφη. Η γρήγορη ροή του ποταμού σου δημιουργεί την αίσθηση της γενικής κίνησης στην πόλη. Μικρά δρομάκια με μεγάλες λεωφόρους γεμάτες από αίσθηση ανεμελιάς. Απλά όμορφα και ωραία. Αξίζει να δει κανείς την σπηλιά Pak Ou Cave και το Whiskey Village. Το απόγευμα μαζεύονται και δημιουργούν ένα τεράστιο παζάρι που αξίζει να περπατήσεις και βέβαια με το ανάλογο αντίτιμο να αγοράσει χιλιάδες πράγματα. Η πραμάτεια είναι απλωμένοι κάτω και με τα μικρά φωτάκια τους φαντάζουν τέλεια.

Ποταμόπλοιο για PakBeng. Η πόλη του ναρκωτικού και όποιου. Ένα χωριουδάκι στην άκρη του πουθενά που μόνο σκοπό έχει η αγοροπωλησία του συγκεκριμένου είδους και ίσως η διανυκτέρευση για την συνέχεια του ταξιδιού. Το ποταμόπλοιο ανεβαίνει τα γρήγορα νερά του Mekong πολύ αργά, απελπιστικά αργά. Έχοντας περάσει την πρώτη μέρα αργά αποφασίσαμε την επόμενη να πάρουμε τα speedboat. Μοναδική εμπειρία. Βαρκούλες με κινητήρα από Toyota 1600cc που πραγματικά σε κάνουν να πετάς πάνω από τα νερά!!!. Κράνος μπαλάσκα και φύγαμε.

Το μεσημεράκι είχαμε περάσει τα σύνορα με μια βαρκούλα και είχαμε φτάσει στην Ταϊλάνδη.

Από εκεί τοπικό λεωφορείο για Chiang Rai. Αναμονή 2 ώρες και VIP bus για Chiang Mai.

Άλλη χώρα άλλη νοοτροπία. Πολιτισμός και μεγαλούπολη. Φασαρία κίνηση και πολλά νυχτερινά μαγαζιά με αξιολάτρευτες πορτιέρισσες. Η καλύτερη εκδρομή είναι προς τα βόρεια της χώρας εκεί που έχουν εγκατασταθεί τρεις παραδοσιακές φυλές όπως οι  Long Neck. Ακόμα και σήμερα για λόγους ομορφιάς τοποθετούν κουλούρες χρυσού στο λαιμό στα πόδια και στα χέρια.

Αεροπορικώς για Bangkok και κατευθείαν οδικός για Pattaya.  Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Μόνο που εδώ είναι το πιο εύκολο πράγμα. Θα λέγαμε ότι είναι η πόλη με τις ξαπλώστρες στην παραλία, τα μαγαζάκια και βέβαια τα χιλιάδες μπαράκια με τις χιλιάδες γυναίκες να περιμένουν.

Όποιος μπορεί να το αποφύγει καλό θα ήταν εκτός και ψάχνει.

Επιστροφή στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης για περιήγηση στην πόλη. Τεράστιο Παλάτι με χιλιάδες επισκέπτες κάθε μέρα. Ξαπλωτός Βούδας αξιοθαύμαστος. Τώρα για το κυκλοφορικό και την μόλυνση μάλλον βρίσκετε στα επικίνδυνα ύψη. Βέβαια και εδώ βλέπεις Τεράστιους και υπερμοντέρνους ουρανοξύστες με τεράστιους δρόμους και εναέρια τραίνα και δίπλα την παράγκα.

 

Η Ινδοκίνα είναι γεμάτοι ομορφιές και εκπλήξεις. Αυτό που χρειάζεται είναι καλή διάθεση και χρόνο να παρασυρθείς στις μυρωδιές και γεύσεις αυτού του συμπλέγματος.

Καλοκαίρι 2004

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s